VERSLAG VAN HET CLUBWEEKEND NAAR ASTEN

Door Sigrid Goorhuis, aangevuld met het verslag van de korte ritten door Cees Mathijssen.

Clubweekend dag 1

Het is zover: ons jaarlijks clubweekend met fietsclub AKN gaat vandaag van start. Na maanden van voorbereiding door Cees Matthijssen en Toon Jansen, gaan we eindelijk alles ten uitvoer brengen. Vanaf 08:00 uur was het verzamelen bij Huis ten Halve. Hier stonden de busjes en auto’s al gereed om alle bagage en sommige fietsen (voor wie 120 km te ver is) in te laden. Na een warm afscheid met mijn man (maar het kan nog warmer als ik Menno zijn afscheid zag ) werden we onder het genot van een kop koffie of thee welkom geheten door de voorzitter Cees. Er gaan dit jaar 46 leden mee, waarvan de oudste Jos Vos is van 90 jaar en de jongste Menno Rommers van 23 jaar. Dat zegt denk ik wel genoeg over de goede sfeer binnen de club. Er zal in drie groepen gereden worden, Toon als ploegleider met een groep van 15 personen en ikzelf (helaas door afwezigheid van Eric) als ploegleidster met een groep van 13 personen. Groep 3 bestaat uit 15 personen, zij rijden met de auto naar Asten om vervolgens o.l.v. Cees ter plaatse een route van 75 km te rijden. Nienke was vanmorgen om 07:00 uur alleen vertrokken i.v.m. een feest van haar tante die 100 jaar werd en Jolanda en Frank waren al met de auto vooruit gereden om zich te kunnen installeren op de camping.

Sint Jozef: Leeg lepelen

Na 38 km was het tijd voor een eerste pauze bij het voor ons welbekende café Sport in Sint Jozef. Sinds kort zit hier een nieuwe eigenaar in, maar gelukkig is er niets veranderd aan het concept. Naast je kopje koffie of thee krijg je standaard een wafel met een klein glaasje advocaat met slagroom. Dit laatste is voor menigeen een echte traktatie waarbij we de kunsten van het goed leeg lepelen van zeer nabij hebben mogen aanschouwen. Voor diegene die zijn buik nog niet vol genoeg had gegeten aan deze 'gele vla', waren er nog heerlijke koeken besteld. Menig wielrenner van een andere toerclub keek met enige jaloezie naar al dat lekkers wat wij mochten nuttigen. Wat is het toch weer goed geregeld en verzorgd.

 

Bergeijk: Zaeligheyt

We reden 39 km voor we bij de volgende stop aankwamen in Bergeijk. Het restaurant waar we buiten op het terras neerstreken heette 'De Negende Zaeligheyt'. Deze naam gaf wat hilariteit bij een paar vrouwen in de fietsgroep. Zaeligheyt, daar hadden wij toch een ander beeld bij. Al snel waren ze het erover eens dat onze jongste nieuwe aanwinst binnen de fietsclub, Menno, toch echt onze eerste Zaeligheyt is! Dit alles onder toeziend oog van Hans en Wiljan die als een soort Statler en Waldorf van de Muppets lachend (maar zonder commentaar) vanaf de bank toekijken. Voor de rust trokken we iets minder tijd uit, want inmiddels had de zon plaats gemaakt voor grijze wolken die zich steeds dreigender boven ons samen pakten. We hoopten nog droog de laatste etappe te kunnen rijden.

              

Asten: Nog net nat

De laatste etappe was nog maar 45 km en het tempo werd wat omhoog gegooid. Waar we eerder rond de 25 km per uur reden ging het nu richting 27-28 km per uur. Bij navraag of het niet te snel ging, klaagde niemand want inmiddels bemerkten we al wat nattigheid en niemand had zin in een nat pak. Met nog 15 km te gaan, begon het helaas dan toch te regenen. Omdat het nog niet met bakken uit de lucht kwam, besloten we door te fietsen en niet onze regenkleding aan te trekken. Rond 15:30 uur kwamen we aan in het Nobis-hotel in Asten. Bij de oversteek naar het hotel kwamen we groep 3 tegen die net terugkwam van hun 75 km rit.

Met 5 auto’s waren die om 09:10 uur in Roosendaal vertrokken en na een voorspoedige rit om 10:40 uur in het hotel in Asten aangekomen. De kamers waren toen voor hen al gereed. Na de bagage binnengezet te hebben waren ze om 12:00 uur vertrokken voor hun eerste rit van 61 km. Hun rust in Helenaveen was perfect geregeld. De terugweg was toen nog 27 km. De laatste 8 km moesten toch nog even de regenjassen aan.

Gezamenlijk reden we naar de achterkant van het hotel waar ze een overdekte fietsenstalling hebben. Voor een kapitaal aan racefietsen werd daar gestald en aan grote kettingen vastgelegd, in de hoop dat ze er morgen weer zullen staan. De bagage stond al op ons te wachten en na de ontvangst van je kamerpas kon iedereen zich even lekker terugtrekken en opfrissen. Ik besloot eerst nog even een rondje te rennen voordat ik een douche ging nemen. Ik kwam in een woonwijk terecht waar een behoorlijke diversiteit aan huizen stond. Het ene huis nog mooier dan het ander en even verderop het ene huis nog meer in verval dan het andere. De mensen die ik tegenkwam waren allemaal even vriendelijk, wat dat betreft is en blijft het Brabant. Na een verfrissende douche werd het diner om 19:00 uur geserveerd. Nadat er even moeilijk werd gedaan over een extra stoel die we nodig hadden en niet elders zomaar mochten wegnemen, kon uiteindelijk toch iedereen zitten. Cees deed nog een kort woordje over hoe de dag verlopen was, want bij de groep van Toon waren er toch wat problemen geweest. Zo reden Rien en Hans een lekke band en had Jan M. moeite met schakelen. Kennelijk was zijn batterij op en moesten meerdere mensen hem helpen om hem weer op gang te brengen. Dat lukte Rini uiteindelijk pas bij het hotel. Jan was er zo dankbaar voor dat hij de fiets van Rini mooi voor hem oppoetste…. Na wat instructies voor de dag van morgen werd het diner uitgeserveerd. Het eten was werkelijk lekker, de bediening liet echter wat te wensen over. Bij een besteld drankje wisten de serveersters niet welke tafel dit besteld had, waardoor we om de haverklap de vraag kregen: “Heeft iemand….besteld?” Met 46 man kan je wel nagaan hoe vaak we deze vraag hebben gehoord. Een aantal mensen zakten nog af naar de bar, maar ik ben terug naar de hotelkamer gegaan. Vanavond maar op een normale tijd naar bed, want morgenavond zal het zeker niet vroeg worden. De laatste AKN-ers sloten om 00:15 uur de eerste avond af.

Grote glazen en bijbehorende prijzen

Wim Schot vulde zelf zijn glas weer zo te zien

Wat eten we?

Dag 2

Vanmorgen werden Nienke en ik voor de wekker wakker. We hadden beiden goed geslapen en stonden rond 08:00 uur op. Het ontbijt was erg uitgebreid, werkelijk van alles is er te krijgen, broodjes, boterhammen, yoghurt, muesli, salade, worstjes, gebakken, gekookt en roerei, ik heb het me maar goed laten smaken. Om 09:45 uur verzamelden we bij de ingang van het hotel voor de traditionele groepsfoto. De eerste drie foto’s die gemaakt zijn, heb ik gecensureerd en degene die deze hebben gezien snappen wel waarom... Gelukkig waren de laatste drie een stuk beter en daarvan heb ik de beste uitgekozen. Bij aankomst in de fietsenstalling bleken gelukkig alle fietsen er nog keurig te staan. Alleen stond het gezicht van Wiljan wel een beetje beteuterd, hij startte de dag met een lekke band en kon meteen beginnen met verwisselen. De groep kon daardoor pas enkele minuten over 10 vertrekken, zodat Wiljan (onder protest) ook nog in het lekke bandenklassement opgenomen werd. Vandaag reden we in 2 groepen, groep 1 reed 120 km en groep 2 reed 63 km.

Omdat de korte rit vandaag met 27 leden gereden werd, reden die in 2 groepen. Voorzitter Cees reed met schoondochter Ilse op kop van de eerste groep. Jan Buijk voerde de tweede groep aan. Door de Peel ging het in 35 km naar het pauzeadres Bij Nijholt in Veulen. Hier werd een 12-uurtje met 2 consumpties geserveerd. Het was allemaal goed verzorgd. De terugweg was nog 39.4 km. Christ Couwenbergs reed bij Center Parcs nog lek. Er bleek iets in zijn buitenband te zitten wat er moeilijk uit ging en zodoende werd een nieuwe buitenband gelegd. Na 15 minuten kon de rit hervat worden. Jan Buijk was als 2e groep ondertussen wel gepasseerd.

Met in totaal 19 personen reden Toon, Henk, Rien, Gerard, Alfons en ik als voorrijders als eerste weg voor onze tocht van 120 km. Het weer was erg bewolkt maar het zou droog blijven, de wind was echter onze grootste tegenstander. Met windkracht 4-5 was het letterlijk met vlagen flink “stoempen” op de pedalen. Om deze reden zouden we elkaar om de 2,5 km op kop afwisselen, maar zowel Gerard als ik hebben toch het gevoel gehad dat wanneer wij aan kop gingen, dit niet geheel klopte. Tegen 13:00 uur kwamen we aan in Neerkant bij “Smulhuis kom us An”. Hier werden we getrakteerd op een lekkere Chinese tomatensoep met daarna een warme hap van kroket en gebakken ei met salade. Omdat ze ook softijs verkochten, besloten Rien, Frans en ik dat we er (op persoonlijk conto) maar een drie-gangen-lunch van moesten maken. Dit leverde toch weer wat jaloerse blikken op, want Alfons had achteraf toch liever bij mij aan tafel gezeten. Voor het laatste deel moesten we nog 60 km rijden. Dit ging een stuk minder zwaar doordat de wind nu meer in onze ruggen blies. Halverwege werd nog wel even gestopt voor een plaspauze en een lekke band van Geert, maar verder hadden we gelukkig geen oponthoud. Ook het weer bleef meezitten, zonder een druppel nat gevoeld te hebben, bereikten we droog ons hotel. Hier aangekomen trokken we ons terug voor een warme douche, zodat we rond 19:00 uur weer schoongewassen aan tafel konden. Hier werd iedereen steeds nieuwsgierig naar wat de avond traditiegetrouw zou gaan brengen. Wat zouden de vrouwen dit jaar georganiseerd hebben……

Bonte avond

In de geschiedenis van AKN werd er in de avond nooit echt iets georganiseerd, maar hier kwam zo een jaar of 2,5 geleden verandering in. Een aantal vrouwen trok toen de stoute schoenen aan en verzon een act voor de laatste avond. Voor het derde jaar op rij hadden ze een plan gesmeed, maar nu onder de bezielende leiding van Frans. Nienke nam ons mee naar 'Rusthuis Klivia aan de Primulastraat', naar het programma van 'Ja zuster, nee zuster'. Zuster Klivia (Rian) sommeerde iedereen tijdens het liedje 'Ja zuster, nee zuster' wat we vooral wel en niet mochten doen. Daarna zaten Frans en ik samen 'In een rijtuigie' en werden vervolgens de beentjes met name door Ilse goed los gedanst tijdens het liedje 'Twips'. Om wat meer tot rust te komen volgde het lied 'Op een mooie Pinksterdag' door Frans en mij gezongen, met in de hoofdrol de hond Vicky van zuster Klivia. Bij het liedje 'De kat van ome Willem' zong iedereen gezellig mee om tijdens het lied 'Mijn opa, mijn opa, mijn opa' zo goed mee te zingen dat we voortdurend alleen maar "mijn opa, mijn opa, mijn opa" hoorden!?! We sloten af met nogmaals 'Ja zuster, nee zuster' en toen was de beurt aan Alfons. Als carnavalsvierder in het Krabbegat, weet hij het Tullepetaons liedje van 'Mijn stadje' ook echt te waarderen. Nadat de tekst aan iedereen uitgedeeld was werd dit lied uit volle borst meegezongen en was de hemel inderdaad ‘niet boven maar beneden’.

 De avond ging nog door tot in de late uurtjes waarbij Frans de dj werd en alle gouwe ouwen nog eens de revue passeerden. Toen Christ C. naar bed wilde gaan, werd er speciaal voor hem 'Griechische Wein', net als bij het clubweekend van 2008 gedraaid, waarop hij helemaal herrees als een fenix en uit volle borst iedereen mee opzweepte. Hij zou uiteindelijk pas als een van de laatsten naar bed gaan. De allerlaatste rekende om 23:40 uur zijn genoten consumpties aan de bar af.

Clubweekend dag 3

Na, voor sommigen, een korte nacht stond de wekker om 07:00 uur. Nienke was nog in diepe slaap en daarom sloop ik zachtjes naar de badkamer. Eenmaal klaar was ook zij ontwaakt en liepen we kort daarna naar de ontbijtzaal. Hier werd Wil gewaarschuwd dat een van zijn banden lek was, zodat hij op tijd kon gaan beginnen met verwisselen. Om 09:00 uur was hij stipt op tijd klaar (zodat hij niet in het lekke bandenklassement kwam)

16 Fietsers vertrokken met Cees en Ilse voor een korte rit van 55 km. Willem Edam voelde zich niet fit en had besloten om niet mee te fietsen. Met de wind hadden ze veel geluk. Het stuk tot Heeze was met tegenwind grotendeels door het bos. Na Heeze draaiden ze terug naar het hotel en hadden ze meestal rugwind. Om 11:45 uur waren de 16 fietsers weer terug in het hotel. Ze reden deze afwisselende rit 55,6 km. Ze waren net 10 minuten terug toen er een hoosbui van een half uur overtrok. Soms moet je wel eens geluk hebben: bij het vertrek hadden ze niet verwacht een rit te kunnen rijden zonder ook maar een spatje regen! Eerst werd de bagage en de fietsen weer in het juiste voertuig geplaatst. Om 12: 30 uur konden ze aan tafel voor een lunch in het hotel. Er was een 12-uurtje besteld. Dit was een flinke portie ham/kaas, spiegelei en kroket, met soep vooraf. Na afscheid te hebben genomen van Jolanda en Frank ( zij bleven daar nog een week met hun camper) konden ze om 13:40 uur vertrekken voor de thuisreis. De autorit verliep voorspoedig en iets na 15:00 uur waren ze bij Huis ten Halve.

De 120 km rijders vertrokken in 2 groepen, in totaal met 29 leden. De wind was krachtig en zou de hele dag in het nadeel staan. Groep 1 vertrok met 14 man….of nee….het waren er nog maar 13?!? Ik miste Christ S., nota bene de jarige in ons midden, maar hoe we ook probeerden contact te leggen, van Christ ontbrak ieder spoor. Dan maar hopen dat hij bij groep 2 zou aansluiten. Groep 2 was nog maar net vertrokken of na 140 meter reed Rien lek. Dat was geen goed begin van hun fietstocht, want het zou ook niet hun laatste oponthoud zijn, Rini wilde ook nog graag een keer oefenen met een band wisselen. 

De route leidde ons naar “In Den Bockenreyder” in Esbeek, voor AKN geen onbekend terrein. Hier werd voor iedereen een lunch geserveerd. Je had keuze uit tomatensoep, champignonsoep of groentesoep. Als hoofdgerecht kon je kiezen uit “Unne Ferme Jonge > uitsmijter van 3 eieren met 3 sneden brood met ham of kaas of spek, met kleine garnituur) of “un Boerenbordje” > bruin brood, krentenmik, roggebrood, met ham, spek, jonge kaas en kleine garnituur). Nu onze magen weer gevuld waren, was het tijd om verder te rijden. Christ, inmiddels weer terecht, besloot deel 2 met ons mee te rijden. En hoewel het weer ons de afgelopen dagen goed gezind was geweest, dachten de weergoden er nu duidelijk anders over. Heel even hebben we nog staan schuilen, sommigen met fiets en al in “De Plee” maar we moesten toch echt verder. Kort na vertrek gingen de sluizen open en daar waar ik onder een douche moeite heb om water te laten vloeien, stroomde het nu moeiteloos….. Gelukkig werd het na 10 km droog, maar ondertussen had Cees wat in zijn oog gekregen. Hoe hij ook wreef het lukte hem niet om het eruit te krijgen. De hulp van Rian werd ingeschakeld en zij deed dat op geheel eigen wijze. “Cees, doe ff je lid omhoog want zo kan ik niks zien?” Het duurde dan ook nog wel even voor we verder konden rijden….. De rest van de route was zwaar, wind vol op kop en flinke rukwinden zorgden ervoor dat menigeen het zwaar kreeg. Het tempo werd omlaag geschroefd en wie nog wat over had, probeerde de ander uit de wind te zetten.

   

Helaas lukte het 2 man niet om de route uit te rijden en was het verstandiger om zich te laten ophalen. Voorzitter Cees werd gebeld en hij kwam de fiets van Kees R. en Pierre ophalen. Helaas was er alleen voor Pierre plek in de auto en daarom werd de hulp van Lian (vrouw van Henk K.) ingeschakeld. Zij kwam Kees ophalen en bracht hem heelhuids thuis. Uiteindelijk kwam iedereen goed bij Huis ten Halve aan, waar alle geliefden de clubleden aan het opwachten waren. Na nog een kleine versnapering werd iedereen gedag gezegd om vervolgens thuis een lekkere warme douche te nemen.
Cees en Toon super bedankt voor wederom een fantastisch georganiseerd weekend. We hebben er als club weer een mooie herinnering bij.

Aan dit clubweekend deden mee:

Alfons Govers, Cees de Greef, Toon van den Broek, Adrien Lambregts, Toon Jansen, Wil Creemers, Kees Ruyten, Cees Mathijssen, Ilse Mathijssen, Jörgen Mathijssen, Wim Schot, Frans Sep, Gerard Loontjens, Rien van Hooijdonk, Wiljan der Kinderen, Frank van Berkel, Jolanda van Bezouw, Gerard Mulders, Rian Luyckx, Pierre van Zinnen, Jan Bakker, René Rommers, Menno Rommers, Jac van Holten, Henk Kuijpers, Hans de Vogt, Sigrid Goorhuis, Nienke Peeters, Henk Verschuren, Ad Lambregts, Wim Mouws, Robert Buyle, Jan Buijk, Jacques van Benthem, Theo Jukes, Rini van Geel, John van Turnhout, Willem Edam, Christ Schepers, Jan Mulders, Cees van Sluijs, Jos Oostvogels, Geert Otte, Jos Vos, Christ Couwenbergs en Wim Houtepen.

Klik HIER voor het fotoalbum van het clubweekend